اعتیاد

اعتیاد*

با خواندن کتاب آلیس در سرزمین عجایب مشخص می شود که گویندگان هماره آن چیزی را که خود می خواهند ، با زبان می گویند ؛ یعنی همواره اشارات و موقعیات را بنا به نفس خویش تغییر می دهند و ، خود ، مدلول را به هر جایی که بخواهند ، می نشانند. و، این همان عنصری است که در مصرف مواد مخدر رخ می دهد : تغییر مکان مدلول ها به مکانی کاملا شخصی ؛ درغلتیدن به حیطه ای کاملا از آن خویش : اسکیزوفرنی

اما همین اسکیزوفرنی است که بارزه زندگی و شخصیت مدرن است : ایجاد مکان های کاملا خصوصی برای در امان نگه داشتن جهانی که هر دم از خود می کاهد ، که هر دم انرژهای جدیدی را وارد نظم موجود می کند .تن دادن به اسکیزوفرنی فردی راهی است برای پرهیز از عمومی کردن موارد خصوصی.

فاشیسم یکی از اشکالی است که نمونه ی مشخص چنین عمومی کردنی است و همین سبب قطع ارتباط با واقعیت است؛ چرا که حتی در سطح گفتار هم مشخص بود که مردِ قد کوتاهِ مو سیاه چه قدر از آن ایده آل « نژاد برگزیده» ای که می گفت دور است .

تا امروز نیز مصرف مواد مخدر تن دادن به خشونتی است که به منظور ردِ خشونتِ حیوانی تری صورت می گیرد ، خشونتی که در سطح خیالی روی می دهد و قادر به درک خود از جهان اطراف ، از همین رو ، تناقضاتِ موجود در آن نیست.

 

در آن هیاهوی بیرون ، مردی در سکوت خانه اش نشسته بود و وحشتناک ترین  کابوس های قرن را می نوشت.

*برگرفته از کتاب اعتیاد اثر شهریار وقفی پور